Natuurherstel in Kolland en Overlangbroek vraagt om keuzes in waterhuishouding en bodemkwaliteit

Beschrijf de dilemma’s in het natuurbeheer en maak in het nieuwe beheerplan keuzes in de aanpak van waterhuishouding en bodemkwaliteit. Dat adviseert de Ecologische Autoriteit. De provincie heeft recent een beheerplanevaluatie opgesteld. Samen met de eerdere natuurdoelanalyse en het bijbehorende advies van de Ecologische Autoriteit vormt dit de basis voor het nieuwe, tweede beheerplan.

Het Natura 2000-gebied Kolland en Overlangbroek ligt tussen de Utrechtse Heuvelrug en Wijk bij Duurstede, waar zandgronden overgaan in klei en water de natuur stuurt. Het gebied bestaat uit kleine percelen bos, grasland en landbouwgrond, met als blikvanger zeldzaam essenhakhout vol bijzondere mossen en korstmossen op oude stoven. De invloed van grondwater en kwel maakt deze natuur kwetsbaar én uniek. Tegelijk staat zij onder druk door essenziekte, verdroging, verruiging en versnippering.

Ondanks veel genomen maatregelen blijven de natuurdoelen buiten bereik. Dat komt grotendeels omdat keuzes in de aanpak van de waterhuishouding en bodemkwaliteit ontbreken waardoor bossen zich niet kunnen herstellen. Ook is er geen goede samenhangende monitoring, waardoor ontwikkelingen in de vegetatie niet scherp in beeld zijn.

De beheerplanevaluatie brengt de knelpunten in het gebied goed in beeld. Volgens de evaluatie zijn zowel beter inzicht als aanvullend onderzoek nodig om de effectiviteit van uitgevoerde maatregelen te bepalen. De Ecologische Autoriteit adviseert om in het tweede beheerplan ook de dilemma’s te beschrijven die hieruit volgen. Maak vervolgens duidelijk welke keuzes in de herstelstrategie van de alluviale bossen mogelijk zijn. Bijvoorbeeld het uitbreiden van oppervlakte en verbeteren van kwaliteit van Vogelkers-Essenbos of juist een keuze voor een sterkere vernatting, die vooral goed is voor Elzenbroekbos.