Natuurherstel Uiterwaarden Lek vraagt om samenhangende aanpak van rivierprocessen

Advies over de beheerplanevaluatie voor Natura 2000-gebied Uiterwaarden Lek, provincie Utrecht

Utrecht

Gepubliceerd op: 16 juni 2026

In Uiterwaarden Lek bepalen rivierprocessen zoals wisselende waterstanden, sedimentatie, erosie, getij-invloed en scheepvaart of de natuur kan herstellen. De beheerplanevaluatie laat zien dat al veel goede maatregelen zijn genomen, maar dat verslechtering niet is gestopt en verdere achteruitgang niet is uitgesloten. De Ecologische Autoriteit adviseert de provincie Utrecht om de samenhang tussen de rivierprocessen beter uit te werken, zodat duidelijk wordt welke aanvullende maatregelen nodig zijn.

Uiterwaarden Lek is een Natura 2000-gebied langs de Lek. Het gebied bestaat uit uiterwaarden met graslanden, ruigten, zomen en oeverzones die afhankelijk zijn van de dynamiek van de rivier. Juist de afwisseling tussen nat en droog, stroming, afzetting en erosie bepaalt waar bijzondere riviernatuur kan ontstaan en blijven bestaan.

De evaluatie geeft een goede beschrijving van de maatregelen die zijn uitgevoerd en van het reguliere beheer. Deze maatregelen passen bij de problemen in het gebied. Er zijn optimalisaties in het beheer mogelijk, maar dit gaat niet leiden tot het halen van de doelen.

De knelpunten voor de natuur zijn duidelijk in beeld, maar onderliggende oorzaken zijn nog niet scherp genoeg. Een belangrijke constatering is dat de rivier niet meer natuurlijk stroomt, en daardoor niet meer de rivierprocessen kent die nodig zijn. Voor het nieuwe beheerplan is meer inzicht nodig in de samenhang tussen rivierdynamiek, grond- en oppervlaktewaterstanden, sedimentatie en erosie, de getijdynamiek van de Rijn-Maasmonding en de effecten van scheepvaart. Daarmee komt meer inzicht in aanvullende maatregelen die samen een uitgekiend rivierbeheer kunnen vormen, zodat de doelen gehaald kunnen worden.

De Ecologische Autoriteit adviseert de provincie daarom om in het tweede beheerplan duidelijk te maken welke aanvullende natuurherstelmaatregelen nodig zijn, welke daarvan binnen het Natura 2000-beheerplan kunnen worden geregeld en welke maatregelen met andere overheden, zoals de waterbeheerder, buiten het beheerplan moeten worden geborgd.