Olaf van Velthuijsen
werkgroepsecretaris
Gepubliceerd op: 9 januari 2026
Aanvullingen van de provincies Zuid-Holland en Noord-Brabant op de natuurdoelanalyse voor Natura 2000-gebied Biesbosch komen overeen met eerdere advies van de Ecologische Autoriteit. Voor de habitattypen beken en rivieren met waterplanten en voor verschillende vissoorten waaronder de grote modderkruiper is nog onvoldoende kennis beschikbaar. Daardoor is onzeker of de instandhoudingsdoelen voor deze soorten en habitattypen worden gehaald. De provincies stelden de aanvulling op naar aanleiding van een eerder advies van de Ecologische Autoriteit.
Met natuurdoelanalyses beoordelen provincies of bestaande en geplande maatregelen voldoende zijn om de instandhoudingsdoelen voor Natura 2000-gebieden te realiseren. Waar nodig worden deze analyses aangevuld en opnieuw voorgelegd aan de Ecologische Autoriteit. Noord-Brabant en Zuid-Holland zijn de eerste provincies die een aanvulling ter beoordeling hebben ingediend.
In de aanvulling geven de provincies aan dat zij voor een aantal habitattypen en soorten hun eerdere conclusies aanpassen. De aangepaste conclusies komen daarmee overeen met het eerdere advies van de Ecologische Autoriteit. Het gaat om het habitattype beken en rivieren met waterplanten en om de vissoorten zeeprik, rivierprik, elft, zalm, fint en grote modderkruiper. De Ecologische Autoriteit kan zich vinden in deze aanpassingen, omdat de beschikbare kennis nog onvoldoende is om met zekerheid vast te stellen dat de instandhoudingsdoelen voor deze soorten en habitattypen worden gehaald.
Voor de vissoorten bittervoorn en kleine modderkruiper blijven de provincies bij hun eerdere beoordeling. De aanvulling bevat hiervoor extra informatie over verspreiding, trends en de kwaliteit van het leefgebied. De Ecologische Autoriteit schrijft in haar advies dat ze deze onderbouwing overtuigend vindt.
De Ecologische Autoriteit concludeert dat met de aanvulling belangrijke stappen zijn gezet om de natuurdoelanalyse voor de Biesbosch te verbeteren. Tegelijkertijd blijft het nodig om kennis over de kwaliteit van het leefgebied, trends en oorzaken van achteruitgang verder te vergroten, zodat maatregelen beter kunnen worden gericht en de besluitvorming over Natura 2000-doelen verder kan worden versterkt.
