Willemijn Smal
hoofd
De nieuwe handleiding voor het opstellen van natuurdoelanalyses biedt een betere basis om te bepalen wat beschermde natuur nodig heeft, onder andere omdat het landschap waarin de natuur ligt centraal staat in de nieuwe handleiding. Het document kan op een aantal punten duidelijker en gebruiksvriendelijker. Dat schrijft de Ecologische Autoriteit in haar advies aan de ministeries van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur (LVVN), Infrastructuur en Waterstaat (I&W), Defensie en aan de samenwerkende provincies (IPO).
In de natuurdoelanalyses (NDA’s) brengen provincies per Natura 2000-gebied in kaart hoe de beschermde natuur ervoor staat en wat nodig is voor herstel. De ministeries van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur, Infrastructuur en Waterstaat en Defensie en de samenwerkende provincies stelden een handleiding op die de leidraad is voor het opstellen van deze NDA’s. De Ecologische Autoriteit is gevraagd advies te geven over deze handleiding op basis van een conceptversie van 2 juli 2026.
De Ecologische Autoriteit ziet dat de nieuwe handleiding inhoudelijk een duidelijke stap vooruit is. Zo heeft de landschapsecologische systeemanalyse (LESA) een vaste plaats gekregen en staat het ecologische systeem meer centraal. Ook is de systematiek voor het trekken van conclusies, de omgang met ontbrekende kennis en de aansluiting op de beheerplancyclus duidelijker geworden. Bovendien zijn de NDA’s nu verbreed van alleen stikstofgevoelige natuur naar alle beschermde natuur. Tegelijk ziet de Ecologische Autoriteit kansen voor aanscherping voor de handleiding waardoor NDA’s nog meer uniform, beter navolgbaar en bruikbaarder kunnen worden.
Belangrijk aandachtspunt zijn de tussentijdse updates van natuurdoelanalyses, de zogenaamde APK’s. Het moet duidelijker worden welke informatie daarin hoort, aan welke eisen een APK moet voldoen en hoe deze update zich onderscheidt en samenhangt met de volledige natuurdoelanalyse en het Natura 2000-beheerplan. Daarnaast adviseert de Ecologische Autoriteit vast te laten leggen in de NDA wie verantwoordelijk is voor maatregelen die niet in het beheerplan passen. Problemen met bijvoorbeeld water of stikstof kunnen vaak niet alleen binnen een Natura 2000-gebied worden opgelost. De NDA moet duidelijk maken welke overheid of andere partij aan zet is, hoe de maatregel wordt opgepakt en hoe de voortgang wordt bewaakt. Ten slotte kan de omvangrijke handleiding handzamer. De Ecologische Autoriteit adviseert om een korte, zelfstandig te gebruiken werkinstructie te maken. De uitgebreide handleiding kan dan als naslagwerk dienen.