Yerseke en Kapelse Moer, provincie Zeeland

De Yerseke en Kapelse Moer behoort tot de oudste polderkernen van Zeeland, die in de twaalfde eeuw al zijn bedijkt. Verschillen in reliëf en wisselende zoutconcentraties vinden hun weerslag in een verscheidenheid aan meer of minder zilte pioniergemeenschappen en graslanden. Het gebied is dan ook beschermd vanwege de habitattypen 'zilte pionierbegroeiingen' en 'schorren en zilte graslanden', en als leefgebied voor de kolgans en smient. 
 

Hoofdpunten uit het advies

Het Natura 2000-gebied Yerseke en Kapelse Moer behoort tot de oudste polderkernen van Zeeland. Verschillen in reliëf en wisselende zoutconcentraties vinden hun weerslag in een verscheidenheid aan vegetatie. Het gebied is ongeveer 433 hectare groot en bevat een van de grootste oppervlakken zilt grasland op veengrond van Europa. Er gelden behoudsdoelstellingen voor de habitattypen H1310A Zilte pionierbegroeiingen (zeekraal) en H1330B Schorren en zilte graslanden (binnendijks), behoudsdoelstellingen voor leefgebied van de kolgans en de smient en een wateropgave voor Schorren en zilte graslanden. Over de natuur in het Natura 2000-gebied heeft de provincie een natuurdoelanalyse opgesteld en de Ecologische Autoriteit gevraagd hierover een advies te geven.

De natuurdoelanalyse is van hoge kwaliteit. Uit de analyse blijkt dat de natuurkwaliteit in de afgelopen jaren vrijwel overal in het gebied gelijk is gebleven, conform de doelstelling. Hoewel ook het leefgebied van de kolgans volgens de natuurdoelanalyse op orde is, ziet de Ecologische Autoriteit dit anders. Er zijn naar haar oordeel extra maatregelen nodig om verruiging tegen te gaan op de hogere delen van het gebied, en zo de natuurdoelstelling voor de kolgans te bereiken.

Een aandachtspunt voor de toekomst is het voorkomen van verdroging. Sommige sloten, kreken en laagtes in het gebied vallen nu al droog in de zomer. Klimaatverandering kan dit effect verergeren. Om op lange termijn achteruitgang van de natuur te voorkomen is meer informatie nodig over de mogelijkheden om de waterhuishouding te verbeteren. Ook is essentieel dat in droge perioden sterk brak tot zout water ingelaten kan worden in het gebied. Momenteel is nog onzeker of deze maatregel haalbaar is.